De draden van mijn leven
Hoe de levensboom mij helpt mijn eigen verhaal te ontdekken
Wat mij zo raakt in de levensvisie van de Maya’s, is hoe bewust zij zich zijn van hun plek in de generaties. Ze eren hun voorouders, vinden kracht bij hen en voelen zich gedragen door wat vóór hen kwam. Tegelijk zijn ze zich bewust van de impact die hun handelen heeft op de generaties na hen. Het spirituele pad van de Maya’s is sterk verbonden met het verleden en tegelijk gericht op de toekomst.
Deze manier van kijken naar het leven heeft mij al veel gebracht. Het helpt me nog steeds om meer en meer mijn eigen plek in te nemen. De plek die alleen ik kan innemen omdat die voor mij is. De plek waar ik voluit mag leven en doorgeven, verbonden met, maar niet gebonden aan wat voor mij was. In dit artikel neem ik je mee in de draden die ik in mijn eigen leven ben gaan herkennen en hoe de levensboom mij helpt me steeds bewuster te worden van de plek die ik inneem.
De levensboom als weefgetouw
De levensboom volgens de klassieke Tzolk'in kalender geeft symbolisch weer hoe jij je verhoudt tot de generaties voor en na jou. In deze kalender bestaat de levensboom uit een matrix van drie bij drie: drie kolommen met elk drie combinaties van een toon en een zegel. Eén kolom staat voor je verbinding met mannelijke energie, één voor je verbinding met vrouwelijke energie en de middelste kolom is verbonden met jou als centrale as: de plek waar de mannelijke en vrouwelijke energieën samenkomen in jou en door jou heen de wereld in gaan.
Je zou de levensboom ook kunnen zien als een weefgetouw. Je geboortedatum, je ouders, je voorouders en de familieverhalen die je met je meedraagt vormen de schering en inslag van het weefgetouw waarop jij je eigen verhalen weeft en ze weer doorgeeft aan volgende generaties.
Je levensboom is behalve met voorouders uit je familie ook verbonden met andere voorouders: degenen op wiens schouders jij staat. Mensen met hetzelfde beroep, dezelfde passie of een vergelijkbare levensmissie. Schrijvers, kunstenaars, denkers, ontdekkers en anderen die iets hebben aangeraakt of in beweging hebben gezet waarop jij kunt voortbouwen. Zoals we allemaal mogen voortbouwen op wat door vorige generaties is uitgevonden, gebouwd en geschreven, zo maak jij ook deel uit van een groter persoonlijk verhaal.
Verhalen die betekenis geven
De verbinding met de verhalen van mijn familie en voorouders onderhoud ik al jaren. Maar onlangs ontvouwde zich in een prachtige symboliek ook het verhaal van de middelste kolom van mijn levensboom. Het voelt voor mij als een hernieuwde kennismaking met mijn levensboom én met de rode draad van mijn leven tot nu toe.
Ik werd geïnspireerd en gevoed door een prachtig artikel van Marita Coppes, auteur van de magisch-realistische roman De laatste verhalenweefster, waarin de Maya cultuur een belangrijke rol speelt.
In navolging van haar deel ik graag met jou mijn rode draad. Voor nu zonder de bijbehorende Maya energieën. Daarmee zou ik misschien de indruk wekken dat er bij elke energie een vaste betekenis hoort. En daar gaat het voor mij in geen geval om.
De verhalen die ik hier met je deel, geven voor mij betekenis aan de zegels en tonen van mijn levensboom en brengen ze tot leven. Ik deel ze met je in de hoop dat ze jou inspireren om, gevoed door jouw levensboom, je eigen verhalenweefsel te creëren.
In onze westerse cultuur zijn we gewend kennis vooral te verbinden met feiten, verklaringen en logica. We willen begrijpen hoe iets werkt. De Maya’s laten mij keer op keer zien dat er ook een andere manier van weten bestaat. Hun indrukwekkende kennis van kalenders, astronomie en wiskunde ging samen met een diep gevoel voor symboliek, verhalen en cyclische tijd.
Verhalen waren voor hen niet zomaar versiering. Ze konden een manier zijn om verbinding te maken met het onderbewuste en met het grotere geheel, met het mysterie van het leven. En dat is precies waarom ik de Tzolk'in kalender gebruik om de verhalen die in mij leven naar buiten te brengen. Door te schrijven, te werken met beelden en met de natuur.
Nieuwe levensdraden
Marita Coppes baseert haar weefgetouw op de rivieren waar zij heeft gewoond, de familieverhalen die zij met zich meedraagt en de kunstenaars, schrijvers en muziek die haar hebben gevormd. Die metafoor verbond ik onmiddellijk aan de middelste kolom van de levensboom.
Ik besefte dat ik me de afgelopen jaren vooral had verbonden met de verhalen van mijn familie en voorouders. Maar welke verhalen leefden er eigenlijk nog meer in mij? In het landschap waar ik zelf heb gewoond en nu woon? Welke mythen, welke beelden, welke oude verhalen lopen als onzichtbare draden door mijn eigen leven?
Het eerste verhaal hoef ik natuurlijk bijna niet te noemen. Dat is het verhaal van de Maya’s en de Inca’s, die zo’n belangrijke rol in mijn leven spelen dat zij mij de rode draad hebben aangereikt om me te verbinden met de weg van bewustzijn. Sacbé noemen ze het in de Maya taal: het witte pad. Een sacbé is een verhoogde kalksteenweg uit de Mayacultuur. De witte kalksteen reflecteerde het maanlicht, waardoor reizigers ook ’s nachts door de jungle konden reizen. Voor mij werd het beeld van dat witte pad veel meer dan een oude weg. Het werd een symbool voor mijn eigen levensweg en -werk: een pad dat zich gaandeweg ontvouwt en mij steeds opnieuw verbindt met wat groter is dan ikzelf.
Hier ligt het begin van mijn levensreis, verbonden met de voorouders die niet mijn familie zijn en waarmee ik me zo verwant voel. Het vervolgverhaal heeft alles te maken met de plek waar ik, door hen geïnspireerd, mijn werk mag doen: hier en nu, in het land van mijn geboorte, Nederland.
Verhalen van eigen bodem
Er kwam direct één figuur naar voren die zeker hoort bij mijn geboortegrond: de kustgodin Nehalennia, beschermvrouwe van schippers en handelaren op zee. Al langer voelde ik een bijzondere verbondenheid met haar. Niet zo vreemd misschien, want aan beide kanten van mijn familie stroomt de zee door de generaties. Kapiteins, vissers, matrozen. Ook later bleef die verbinding bestaan. Zowel mijn voormalige als mijn huidige partner hebben hun wortels aan de kust. Alsof de zee steeds opnieuw deel uitmaakt van mijn levensverhaal.
Verder kwam ik op dat moment niet. Dus deed ik iets wat ik inmiddels heb geleerd. Ik liet de vraag los. Niet alles hoeft onmiddellijk beantwoord te worden. Sommige verhalen laten zich niet afdwingen. Ze willen gevonden worden wanneer de tijd rijp is.
En een week later, op een onverwacht moment, begon het nieuwe weefsel zich vanzelf te tonen. Op de Happinez kalender las ik over de Nehalenniatuin in Voorburg, een tuin die filosofe Isabella Wentink heeft aangelegd als ode aan liefde, natuur en de moedergodin Nehalennia. Opnieuw verscheen Nehalennia, maar nu in een heel ander licht. Behalve als beschermster van zeevaarders ook als godin van vruchtbaarheid, natuur en nieuw leven. En op dat moment viel er iets samen.
Het afgelopen jaar ben ik zelf begonnen met het aanleggen van een
eetbare tuin, voor en met onze buurstudenten. In een prachtige maar jarenlang verwaarloosde ommuurde tuin creëerden we een plek die een jongere generatie ruimte biedt voor verbinding met elkaar, met zichzelf en met waar we ons eten vandaan halen. Inmiddels is het een waar paradijsje geworden.
Onlangs zei een van mijn cliënten, aan wie ik de tuin liet zien, iets wat me raakte. Ze vertelde over het verschil tussen deze tuin en een andere moestuin die ze onlangs had bezocht. Daar was het harde werk zichtbaar geweest, het zwoegen. En dat zag ze hier helemaal niet. Dit zag er mooi en moeiteloos uit. Ik realiseerde me dat deze woorden voor mij niet alleen over de tuin gingen.
Later ontdekte ik nog iets. De Nehalenniatuin ligt vlak bij Rijswijk, waar ik geboren ben en mijn eerste levensjaren doorbracht. Alsof ook mijn geboortegrond zich ineens met dit verhaal verbond.
Via datzelfde artikel kwam ik terecht op een website over goden en godinnen van eigen bodem. Daar vond ik opnieuw een onverwachte draad in mijn weefgetouw: de godin Burorina. Over haar is weinig bekend. Volgens één interpretatie is zij de zoetwatertegenhanger van Nehalennia, verbonden met de Rijn. En juist die rivier loopt als een rode draad door mijn leven. Mijn achternaam verwijst ernaar.
Op mijn vierde verhuisden we van Rijswijk naar Oegstgeest, dicht bij de Rijn. Later verhuisde ik naar het oosten van het land, opnieuw vlak bij deze rivier. Wat een mooie verbinding: de zee en de rivier. Nehalennia en Burorina. Mijn geboortegrond en mijn huidige woonplaats. Mijn voorouders en mijn eigen leven. Overigens heeft mijn familienaam van oorsprong niets met de Rijn te maken. Die naam is ontstaan uit de naam Van Rij(e). Wel woonden mijn voorouders al meer dan 400 jaar dicht bij de plek waar Maas en Rijn uitmonden in de Noordzee.
Herkennen wat er al was
Zo begonnen de draden van mijn leven langzaam een patroon te vormen. Ze laten zich stap voor stap ontdekken: een rivier die steeds terugkeert. Een godin die onverwacht opnieuw verschijnt. De tuin die iets weerspiegelt wat ik zelf nog niet onder woorden had gebracht. Een landschap dat zich met mijn geschiedenis blijkt te verbinden. Een verhaal dat ik al jaren kende en dat ik ineens vanuit een heel ander perspectief kan zien.
Misschien zijn dit soort symbolische verhalen ook voor jou de momenten waarop je je eigen plek steeds iets duidelijker gaat herkennen. Verbonden met wat vóór je kwam en tegelijkertijd ook jouw eigen unieke draad in een groter weefsel.
Dat is ook waarom ik zo graag werk met de Tzolk'in kalender en de levensboom. Het leert me kijken naar en betekenis geven aan de verhalen die al in mijn leven aanwezig zijn. En als je eenmaal begint te zien welke draden er zijn, ontstaat er ruimte om er zelf mee te weven en jouw eigen plek in de generaties in te nemen.
Elvira van Rijn
Bronnen
Wil je de draden van jouw leven verder verkennen?
In mijn werk begeleid ik mensen om steeds meer hun eigen plek in te nemen. Daarbij werken we onder andere met
je persoonlijke ontwikkelingsweg, de Levensboom volgens de Maya Tzolkin-kalender en de verbinding met je voorouders en bestemming. Deze begeleiding kan vorm krijgen in een individuele sessie of een verdiepend traject, afhankelijk van wat bij jouw situatie past. Kijk hier voor meer informatie.
Workshop Verbinden met je levensboom: 25 oktober
In deze workshop onderzoek je jouw levensboom en de beweging van wat voor jou was naar doorgeven aan volgende generaties.
Hier vind je meer informatie.
Voel je je aangesproken?
Je bent welkom om contact op te nemen als je de draden van jouw levensverhaal wilt verkennen en wilt afstemmen welke vorm van begeleiding daarbij past. Stuur een mail naar welkom@mayawijsheid.nl of plan een intakegesprek via zoom.